Archief: Oud Nieuws

Toen in 2008 een eerste verkenning door 4 studenten van de Hogeschool van Amsterdam naar de toegankelijkheid van de 1e lijns gezondheidszorg in Stadsdeel Oud-Zuid werd afgerond met het onderzoeksverslag „Pas op voor het afstapje”, kondigde de coordinerende portefeuillehouder aan dat het stadsdeel de resultaten op de website van het stadsdeel wereldkundig wilde gaan maken.

In 2009 is op grond van die onderzoeksresultaten een tweede groep studenten ingeschakeld om kontakten te leggen met de, op grond van een enquete geselekteerde huisartsen, psysiotherapeuten en apothekers. Deze werkzaamheden vonden plaats onder begeleiding van de Hogeschool en een begeleidingsgroep waarin het stadsdeel, de SGOA en de Werkgroep Toegankelijkheid Oud-Zuid zitting hadden.

Omdat beide onderzoeken maar een klein bereik hadden, hopen de initiatiefnemers met deze website gebruikers en aanbieders van 1e lijns gezondheidszorg, die nog niet op de hoogte zijn van de mogelijkheden om een zorgverlener te kiezen aan de hand van toegankelijkheidskriteria, met elkaar in kontakt te brengen. Mogelijk worden ondernemers in de zorg die hun praktijk nog niet hebben aangepast, door het openbaar maken van de toegankelijke praktijken van hun collega's, gestimuleerd hun praktijken ook aan te passen.

De portefeuillehouders Eddy Linthorst (Zorg en Welzijn) en Paul van Grieken (Openbare Ruimte) vonden het tijdens hun feestelijke toespraken niet meer dan logisch dat zowel bezoekers zonder- als mensen met een beperking in Stadsdeel Oud-Zuid zich moeten kunnen laten informeren over de toegankelijkheid van musea, café’s, winkels, apotheken, huisartspraktijken, toegankelijke haltes etc.

De informatie op de website is nog verre van compleet, maar het begin is er. De Werkgroep Toegankelijkheid Oud-Zuid (WTOZ) is blij met deze eerste stap.

Moderne technologie biedt volop kansen aan mensen van vele soorten en maten. Toch lijkt alles in het teken te staan van uniformiteit. Markt en media bepalen steeds meer hoe we naar onszelf kijken en naar anderen. Perfectie is de norm.

Wat is die norm eigenlijk, wie voldoet daaraan? Leggen we de grens bij een rimpel, een depressie, bij iemand die weigert carrière te maken, bij een zichtbare prothese, het slikken van pillen die de intelligentie verhogen, bij ingrijpende lichaamscorrecties? Kunstenaars scheppen met humor en inzicht ruimte voor diversiteit.

Meer informatie: http://www.beursvanberlage.nl/tentoonstellingen/nietnormaal.html

AllesToegankelijk.nl is bedoeld om de bewustwording over toegankelijke producten en diensten in Nederland te vergroten door het delen van kennis, ervaringen en goede praktijkvoorbeelden. De website is een samenwerking tussen ondernemers, mensen met een beperking, overheden en belangenorganisaties.

Meer dan 2,5 miljoen Nederlanders zijn ouder de 65 jaar of hebben een beperking. Ongeveer 40% van de ondernemers wil maatregelen nemen om de toegankelijkheid te verbeteren voor deze groep. De belangrijkste redenen zijn het tonen van maatschappelijke betrokkenheid en rekening houden met gehandicapte klanten en medewerkers.

Link naar Alles Toegankelijk: http://www.allestoegankelijk.nl/

[Bron: Ministerie van VWS]

Voor ongeveer 130 begrippen, die te maken hebben met musea en het kijken naar kunst, zijn deze gebaren vastgesteld. De gebaren worden geïntroduceerd bij de wintertentoonstelling Hendrick Avercamp: IJspret (20 november 2009 - 15 februari 2010 in het Rijksmuseum). Van Avercamp is bekend dat hij niet kon spreken en aangenomen wordt dat hij doof was.

Tijdens deze tentoonstelling start het Rijksmuseum met een speciaal programma voor dove en slechthorende mensen.

Lees meer hierover op de http://www.rijksmuseum.nl/kunstgebaren

Omdat het gebouw (1897) van oorsprong niet gebouwd is als zwembad is het waterbassin met 700.000 liter water als het ware op de vloer gezet en moeten bezoekers aan het Zuiderbad eerst de trap op om in het zwembad te komen. Om deze barricade te overbruggen is er voor de mindervalide zwemmer een lift aangebracht die je naar boven brengt.

De kleed-/doucheruimte voldoet aan alle eisen die je mag verwachten om zelfstandig een duik te kunnen nemen in het water. Heb je je eenmaal in je badkleding gehesen dan staat er een team enthousiaste badmeesters gereed om je waar nodig een handje te helpen. Als je afhankelijk bent van een rolstoel kun je met een speciale badlift in het water worden geholpen. Voor iedereen is het bad daarmee nu toegankelijk en kan het Zuiderbad worden toegevoegd aan de website Toegankelijk Amsterdam (www.toegankelijkamsterdam.nl).

Naast de toegankelijkheid van de openbare ruimte, - gebouwen, horeca en winkels is de toegankelijkheid van het Zuiderbad o.a. één van de activiteiten waarvoor de Werkgroep Toegankelijkheid Oud-Zuid (WTOZ) zich inspant. Want ‘mensen met een functiebeperking moeten zo volwaardig mogelijk kunnen meedoen aan de samenleving’.

Dit staat in de ‘Rapportage Stadsergonomie’, waarvan het college van B&W op 10 november kennis heeft genomen. Het college heeft ook ingestemd met de werkwijze van de stadsergonoom en met de lijst van projecten die hij gaat uitvoeren.

Marijke Vos, wethouder Openbare Ruimte: “Wij zijn allemaal gebruikers van de openbare ruimte. Dat betekent dus ook dat de stad voor iedereen toegankelijk zou moeten zijn. Helaas is dit niet altijd het geval. Als al tijdens het bouwproces rekening wordt gehouden met de eindgebruikers, hoeft er achteraf minder veranderd te worden. Ik hoop dat door de werkzaamheden van de stadsergonoom de Amsterdammers en bezoekers weer het middelpunt worden tijdens dit soort processen, waardoor we uiteindelijk een stad krijgen waar iedereen zich prettig in kan bewegen.”

Werkterrein van de stadsergonoom De stadsergonoom gaat hard aan de slag. Hij zal het komende half jaar rapportages en quickscans maken van verschillende gebieden in de stad en zal gevraagd en ongevraagd advies geven. De stadsergonoom gaat de komende maanden onder andere een quickscan maken van het Stationseiland, waar hij gaat kijken naar de routing. Hierbij wordt bijvoorbeeld gekeken hoe een toerist met zware koffers zich zal verplaatsen door het station, of hoe een blinde van het treinperron naar het busstation gaat. Ook van de in aanbouw zijnde stations van de Noord/Zuidlijn en van de bouw van IJburg 2 worden analyses gemaakt. Naar aanleiding hiervan kunnen eventueel nog aanpassingen worden gedaan om deze ruimten toegankelijker te maken voor iedereen.

Daarnaast gaat de stadsergonoom een handboek voor bruggen maken. Zo wordt een bundeling gemaakt van technische manieren om toegankelijke bruggen te bouwen, waarbij rekening wordt gehouden met bijvoorbeeld de doorvaarhoogte.

De rapportage en de werkwijze zijn geschreven op verzoek van de gemeenteraad. Behandeling in de Raadscommissie voor Zorg en Milieu is op 2 december 2009.

Bron: Persbericht Gemeente Amsterdam

Op dit moment kunnen gehandicapten alleen gratis op straat parkeren als zij in het bezit zijn van een digitale Amsterdamse parkeervergunning (GA). Gehandicapten die met een Europese Gehandicapten Parkeerkaart (EGPK) achter de ruit op een parkeerplaats staan zijn in overtreding en krijgen een naheffingsaanslag.

Het college heeft besloten dat gehandicapten met EGPK die bezwaar maken tegen een naheffingsaanslag een GA-kaart (gratis) kunnen krijgen die met terugwerkende kracht ingaat op de datum van de naheffingsaanslag. Op die manier vervalt de grondslag van de naheffingsaanslag en hoeft de gehandicapte die niet meer te betalen.

bron: Stadsnieuws

Vijf jaar geleden maakten Cruz en Ortiz een ontwerp voor het nieuwe Rijksmuseum. De beroemde onderdoorgang zou tot ingang verbouwd worden. Het stadsdeel Oud-Zuid, eigenaar van deze openbare en prachtig vormgegeven ruimte, was bevoegd hier een besluit over te nemen en wees het ontwerp af. Dat besluit is zeer zorgvuldig en op democratische wijze tot stand gekomen. Aspecten als veiligheid bij rampen, de verkeersveiligheid en doorstroming van fietsers en voetgangers zijn daarbij serieus afgewogen tegen het belang van een mooie toegang tot het Rijksmuseum.

Dinsdag 20 oktober 2009 heeft het dagelijks bestuur van Oud-Zuid besloten het Rijksmuseum toch toe te staan een ingang in het midden van de onderdoorgang te bouwen. Het nieuwe ontwerp wijkt weinig af van het ontwerp dat werd afgekeurd. Het stadsdeel baseert de toestemming op een oppervlakkig onderzoek dat grove fouten bevat en alleen naar de verkeersdoorstroming kijkt.

Het nieuwe ontwerp stuit op een aantal ernstige bezwaren. Er is te weinig ruimte voor voetgangers. Op drukke momenten zal de doorstroming daarom ernstig worden gehinderd. Daarbij is het ontwerp verwarrend, waardoor voetgangers de kans lopen terecht te komen op de fietspaden en daar moeilijk vandaan kunnen vanwege de afscheiding met de museumingang. Ook bij rampen of gebeurtenissen waar massa s samendringen, kunnen mensen niet makkelijk wegvluchten. Er kunnen dan levensgevaarlijke situaties ontstaan. Ten slotte straalt dit ontwerp luidruchtig het compromis uit, dat nu tot stand is gekomen. Het is vlees noch vis. Dat is jammer, want de onderdoorgang had allure.

Florrie de Pater, Amsterdam Comité Red de Onderdoorgang Het Parool

De winnaars zijn Tijgertje (categorie geïntegreerde sporten), Stichting Viscentra (categorie gehandicaptensport) en Palestra Fitness Centre (categorie commercieel en fysiotherapie). KNHS Concordia ontving een aanmoedigingsprijs.

Meer dan veertig sportorganisaties hebben meegedongen naar de prijs. Hiervan zijn er tien voor de prijs genomineerd. Deze onderscheiden zich speciaal op het gebied van sporten voor mensen met een beperking en chronische ziekte. Een visitatiecommissie bestaande uit mensen met beperking en chronische ziekte hebben de toegankelijkheid van de sportorganisaties beoordeeld.

Ruim een kwart van de Amsterdamse bevolking heeft een beperking of chronische ziekte. Slechts een kleine groep van hen doet wekelijks aan sport. Er is dan ook meer behoefte aan informatie over de toegankelijkheid van sportorganisaties. Met de Amsterdamse Pluim worden organisaties onder de aandacht gebracht, waardoor sporters meer keuzemogelijkheden krijgen.

De Amsterdamse Pluim is een initiatief van de Amsterdamse afdeling van het Astmafonds, Cliëntenbelang Amsterdam, Gehandicaptensport Nederland, Stichting de Omslag en de afdeling Sport van de gemeente Amsterdam.

Winnaars en genomineerden Amsterdamse Pluim

GroenLinks wil voetgangers veel meer ruimte geven. Straten, kruispunten en verkeerslichten moeten worden afgestemd op voetgangers. Bij herinrichtingen moet de aanleg van veilige, ruime trottoirs en hoogwaardige wandelroutes prioriteit krijgen. En op de drukste plekken van de stad ontkomen we niet aan de instelling en uitbreiding van autovrije voetgangerszones.

Het gehele bericht is te vinden op de website van Groen Links http://amsterdam.groenlinks.nl/files/De%20voetganger%20Keizer%20-%20meer%20ruimte%20voor%20de%20Amsterdamse%20tweevoeter.pdf

Doel Cliëntenbelang Amsterdam heeft als doel het versterken van de mogelijkheden tot zelfbeschikking van chronisch zieken, cliënten van de gezondheidszorg, welzijn en maatschappelijke dienstverlening, ouderen, mantelzorgers en mensen met een lichamelijke handicap, verstandelijke of psychische beperking. In Amsterdam gaat het om 100 duizend cliënten en 80 duizend mensen die onbetaald noodzakelijke zorg verlenen in eigen kring (mantelzorg).

Individuele en collectieve belangenbehartiging Cliëntenbelang Amsterdam kent een aantal kernbegrippen van waaruit wordt gedacht en gewerkt: zelfbeschikking en regie en kwaliteit van leven. Om dat voor haar doelgroepen te realiseren moeten de individuele en collectieve belangen worden versterkt. Daarnaast wil Cliëntenbelang Amsterdam met de doelgroepen de kwaliteit van diensten en voorzieningen - zoals thuiszorg, zorgverzekeraar, huisarts, crisisopvang, aangepast vervoer en het aanpassen van woningen – bewaken en bevorderen.

Meer weten Voor meer informatie over Cliëntenbelang Amsterdam kunt u contact opnemen met Jan Philip Korthals Altes op (020) 7525 140 of j.korthals-altes@sgoa.nl

Daarom wordt voor een keer de aandacht volledig gericht op de vraag hoe de 'vloer' van de stad wordt ontworpen en hoe Amsterdammers-op-wielen er op vele manieren gebruik van kunnen maken. Denk aan de stoeprand, die voor de rolstoelgebruiker een obstakel is maar die de skateboarder die er overheen 'olliet', niet hoog genoeg kan zijn.

De expositie toont foto's, filmpjes en geluiden van allerlei soorten wieltjes. Een speciaal 'straat'-laboratorium maakt het mogelijk om te experimenteren met een veelheid van bestratingsmaterialen, van de bekende betonnen stoeptegel tot de kei van graniet.

Voor meer informatie kijk op www.arcam.nl.

‘Voor blinden en slechtzienden gaat een wereld open’, zo schetst de netwerkorganisatie voor blinden en slechtzienden, Viziris, de nieuwe mogelijkheden. Van ‘toekomstmuziek’ kan overigens nauwelijks nog worden gesproken. ‘RouteOnline’, zoals het nieuwe systeem werd gedoopt, ìs namelijk al op straat.

Deze ‘blinden-TomTom’, zoals het product kortheidshalve ook wel wordt genoemd, werd ontwikkeld door Hans Brons en zijn bedrijf ConnexIP. Na succesvolle proeven onder EU-supervisie in Den Haag en vervolgens in Leiden, maakt ProRail nu plannen om de elektronische ondersteuning van de fysieke geleidelijn verder uit te rollen.

‘Het is inderdaad een ondersteuning’, zegt beleidsmedewerker mobiliteit en toegankelijkheid Roland van Grinsven van Viziris. ‘De ribbellijnen blijven bestaan, al was het maar om blinden en slechtzienden te behoeden voor een zigzag-koers. Maar wat de internetcommunicatie via mobiele telefoons en ondergrondse ‘tags’ hieraan toevoegt, is geweldig. Fysieke lijnen zijn ongecodeerd. Ze bieden je geen informatie over bijvoorbeeld herkomst en bestemming. Met de elektronische grondbakens krijg je daarentegen veel meer informatie over je exacte locatie en welke mogelijkheden er onderweg allemaal zijn.’ Deze toepassing is gebaseerd op slimme combinaties van de GPS-, UMTS- en RFID-technologie (Radio Frequency Identification). Zowel locatie-, oriëntatie- en navigatiemogelijkheden voor blinden en slechtzienden worden hiermee verfijnd.

Van Grinsven: ‘Elk grondbaken heeft een unieke nummercode. Wie dat nummer aanklikt, ontsluit daarmee allerlei gewenste locatiegegevens. In stationsomgevingen kan daartoe bijvoorbeeld ook dynamische reisinformatie behoren, zoals informatie over hoeveel minuten jouw trein op het perron arriveert.’ Enthousiast is hij overigens óók over de toeristische mogelijkheden die RouteOnline kan bieden. Zo is samen met de Nederlandse Wandelbond een project in voorbereiding om de ‘Koninklijke Weg’ (een wandelroute van 170 kilometer van Den Haag naar Apeldoorn) van ondergrondse tags te voorzien zodat deze route ook voor blinden en slechtzienden begaanbaar wordt.

ProRail - al betrokken bij de proefnemingen op NS-station Leiden - wil het systeem op stations gaan invoeren in het kader van haar toegankelijkheidsbeleid. Op het letterlijk, fysieke vlak worden tot eind 2010 zo’n 150 grote stations doorgelicht op de aanwezigheid en actualiteit van geleidelijnen. Tegelijk wil de spoorbeheerder 1500 braille- en reliëfplaatjes op trapleuningen van stations aanbrengen, te beginnen in Leiden, Apeldoorn, Amsterdam-Sloterdijk, Leeuwarden en Groningen.

Bron: Verkeerskunde, 18 mei 2009

Een mijlpaal voor de Stichting Gehandicapten Overleg Amsterdam (SGOA), de initiatiefnemer en uitvoerder van het project. Na jaren van inspanning door vrijwilligers en professionals is een flink aantal gebouwen in Amsterdam digitaal in kaart gebracht voor alle bewoners en bezoekers die gebaat zijn bij een toegankelijke stad.

Lees hier het persbericht.

Een initiatiefwetsvoorstel daartoe van de PvdA-Tweede Kamerlid Marjo van Dijken kan rekenen op de steun van een meerderheid in de Kamer.
Volgens van Dijken zijn er nu gemeenten als Amsterdam en Utrecht waar gehandicapten met een speciale kaart gratis kunnen parkeren, maar ook gemeenten die geld vragen voor zo'n parkeerkaart.

bron: ANP

In Amsterdam gaat op dit moment ieder stadsdeel anders om met de inrichting van de openbare ruimte. De versnippering wordt daarnaast versterkt, omdat er veel materialen beschikbaar zijn om een straat mee in te richten. Dit zorgt voor een diffuus straatbeeld, waar geen Amsterdamse traditie in kan worden herkend.

Om dit te veranderen hebben de stadsdelen en de centrale stad de handen ineen geslagen. Er zijn afspraken gemaakt over de te gebruiken materialen voor rijbanen, voetgangersgebieden, en andere onderdelen van de openbare ruimte. Samenhang en duurzaamheid zijn belangrijke onderdelen van de gemaakte afspraken. Door samen op te trekken bij de inkoop van materiaal kunnen de uitvoeringskosten omlaag. Uit onderzoek is gebleken dat hierdoor veel efficiënter kan worden gewerkt.

Puccinimethode
De methode voor het neerzetten van een herkenbaar straatbeeld is de ´Puccinimethode´ gedoopt. Tijdens een expertmeeting over de kwaliteit van de openbare ruimte werden bonbons van chocoladewinkel Puccini uitgedeeld. Gekscherend werd opgemerkt dat deze bonbons symbool staan voor een goede uitvoeringskwaliteit: passie, ambacht, goede ingrediënten, gedegen voorbereiding, nauwkeurige uitvoering met als resultaat een hoge eindkwaliteit.

Voor meer informatie: Widad Habbani, bureauvoorlichter wethouder Vos, 020 552 2619
Eef Keijzer, communicatie Dienst Ruimtelijke Ordening, 020 552 7941

Het initiatief is afkomstig van de Amsterdamse afdeling van het Astmafonds en wordt ondersteund door het Amsterdams Patiënten- en Consumenten Platform, de Stichting Gehandicapten Overleg Amsterdam, het Astmafonds, Gehandicaptensport Nederland, Stichting de Omslag en de afdeling Sport van de Dienst Maatschappelijke Ontwikkeling (gemeente Amsterdam). De prijs wordt uitgereikt in september, de maand van het aangepast sporten.

De genomineerden
Meer dan 40 organisaties, verenigingen en locaties hebben een uitgebreide enquête ingevuld. Op basis van deze resultaten zijn de onderstaande tien sportorganisaties voor de eerste Amsterdamse Pluim genomineerd:

Categorie geïntegreerd sporten

• Tijgertje (www.tijgertje.nl)
• Judovereniging Bushido (www.sporthalgaasperdam.nl/judo.html)
• Hockeyvereniging Myra (www.hvmyra.nl)
• KNHS Concordia (www.knhs-concordia.org)

Categorie gehandicaptensport

• Stichting Viscentra Gehandicapten (www.viscentrumgehandicapten.nl)
• Stichting Prisma (www.stichtingprisma.nl)
• St. Ago-zwembad (www.agozwembad.nl)
• Sailability (www.sailability.nl)

Categorie commercieel/fysiotherapiepraktijken

• Fysiotherapiepraktijk FysioPlus De Mirandabad (www.fysioplus.nl)
• Palestra Fitness Centre (www.palestra-amsterdam.nl)

Doel
Het doel van het initiatief is het stimuleren van sporten door mensen met een beperking of chronische ziekte en het aanmoedigen van sportorganisaties om ook toegankelijk te zijn voor mensen met een lichamelijke en/of verstandelijke beperking, psychiatrische aandoening of chronische ziekte.

Informatie
Voor meer informatie kunt u telefonisch contact opnemen met Martine des Tombe of Jan Philip Korthals Altes van de SGOA (020 7525 140) of met Monica Lamperjee van het APCP (020 7525 100).

Europese regelgeving schrijft voor dat het openbaar vervoer in zijn algemeenheid beter toegankelijk moet worden voor reizigers met een functiebeperking op motorisch, visueel, auditief en cognitief vlak. Dat betekent voor alle bushaltes een hoogte van minimaal 18 centimeter, een breedte van minimaal 1,5 meter en aanwezigheid van (blinde) geleidelijnen. Voor Amsterdam gaat het om 918 haltes. Het streven is om per jaar 150 haltes aan te pakken. Hierbij is gekozen voor de volgende volgorde:

• 2009: Noord (pilot)
• 2010: Zuid-Oost, Oost-Watergraafsmeer en Westerpark
• 2011: Geuzenveld, Slotervaart, Westpoort en Osdorp
• 2012: Bos en Lommer, De Baarsjes, Oud-West, Oud-Zuid en ZuiderAmstel
• 2013: Centrum en Zeeburg

Nieuwe haltes, zoals bijvoorbeeld het Busstation Bijlmer ArenA, voldoen al aan de eisen. Ook zijn een aantal jaren geleden aangepaste bussen aangeschaft. Dit zijn bussen die naar een bepaalde hoogte kunnen ‘knielen’ en bussen met een soort laadklep waardoor makkelijker toegankelijk met een rolstoel. Verder zijn de bussen gelijkvloers.

Het Ministerie van Verkeer en Waterstaat heeft landelijk € 87 miljoen beschikbaar gesteld voor het verbeteren van de toegankelijkheid van bushaltes voor reizigers met een beperking. Voor Amsterdam betekent dit dat er voor de komende jaren 15 miljoen euro beschikbaar is.

Ook werkt Amsterdam aan het toegankelijker maken van tramhaltes. De uitvoering hiervan is reeds gestart.

Voor meer informatie kijk op: www.ivv.amsterdam.nl

Met deze wijziging komt het college tegemoet aan de wens van verschillende stadsdelen om in het belang van de veiligheid of inrichting van de openbare ruimte en ter voorkoming van hinder een fietsparkeerverbod in te kunnen stellen. Voorwaarde is dat er voldoende voorzieningen in de nabijheid zijn waar de fietsen wel kunnen worden geparkeerd.

Het is karakteristiek voor het Amsterdamse straatbeeld dat fietsen overal in de openbare ruimte worden geparkeerd. Grote hoeveelheden chaotisch buiten een stalling geparkeerde fietsen kunnen soms voor onveilige verkeerssituaties of hinder zorgen – vooral in gebieden waar (bouw)activiteiten en/of grote drukte voorkomen, zoals in winkelgebieden of bij stations.

De mogelijkheden die de huidige Algemene Plaatselijke Verordening (APV) biedt om fietsparkeren in dit soort situaties te reguleren zijn beperkt. Om deze reden stelt het college van B&W een APV-wijziging voor waarmee de stadsdelen de bevoegdheid krijgen om gebieden aan te wijzen waarin fietsen en bromfietsen uitsluitend in de daarvoor bestemde voorzieningen mogen worden geparkeerd. Het voorstel houdt in dat een dergelijk verbod alleen kan worden ingesteld onder de voorwaarde dat er voldoende fietsparkeervoorzieningen aanwezig zijn.

Het voorstel voor de APV-wijziging ligt vanaf 24 april t/m 5 juni 2009 ter inzage. Na de inspraaktermijn van zes weken zullen de reacties worden verwerkt in een nota van beantwoording. Deze nota wordt samen met het voorstel voor de wijziging van de APV naar verwachting eind oktober aangeboden aan de gemeenteraad. Kijk voor meer informatie op http://www.fiets.amsterdam.nl/

Ellen was door haar lange politieke loopbaan uitstekend op de hoogte van de bestuurlijke verhoudingen op alle niveaus en beschikte over een enorm netwerk. Mede daardoor was Ellen van enorme waarde voor de werkgroep. Onvermoeibaar gebruikte ze haar contacten om aandacht te vragen voor verbeteringen t.b.v. mensen met een beperking. Ellen heeft ons breed gesteund in onze activiteiten en heeft zich immer als een buitengewoon ambassadeur van onze werkgroep opgesteld. Ondanks haar overvolle agenda was Ellen een bewonderenswaardig trouwe bezoekster van de vergaderingen van de WTOZ.

Ellen had bijzondere aandacht voor de problemen rond het Aanvullend Openbaar Vervoer. Kenmerkend was ook dat ze zich enorm kon opwinden over de absurditeit van de verplichte herkeuringen voor de parkeerkaart (de zgn GPK)waarvoor „iedereen ook nog eens helemaal naar de GGD op Nieuwe Achtergracht moest”. Een in dit verband kenmerkende uitspraak van deze pientere en zwaar fysiek gehandicapte vrouw luidde onveranderlijk: “Het is hier verdorie toch geen Lourdes”.

We werden, net als iedereen, totaal verrast door het bericht van haar overlijden. Bovenaan de rouwkaart stonden haar woorden “’t Is wel jammer, maar het is niet erg”. Ellen ten voeten uit, ze was wel verdrietig om nu al iedereen en alles los te moeten laten maar berustte daarin, haar eigen belang in activiteiten en contacten relativerend. Bij het afscheid zat de aula van Westgaarde bomvol met mensen die haar overlijden wél erg vonden. We zullen Ellen missen.

De belangrijkste vergoedingen zoals de verhuisvergoeding en de taxivergoeding worden verhoogd. Andere kosten zoals het meenemen van een reisgenoot in het speciale vervoer worden afgeschaft. Daarnaast start een aantal proefprojecten met als doel de dienstverlening in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning verder te verbeteren.

De Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) is bedoeld om mensen te ondersteunen om langer zelfstandig te blijven wonen en om actief mee te doen in de maatschappij. Dat kan bijvoorbeeld door gebruik te maken van het speciale vervoer voor ouderen en gehandicapten. Andere faciliteiten die daarbij helpen zijn een rolstoel of scootmobiel, woningaanpassingen of hulp bij het huishouden. Amsterdam heeft ongeveer 70.000 mensen die gebruik maken van deze voorzieningen uit de Wmo.

Wethouder Marijke Vos (Zorg): “Het is van groot belang Amsterdammers goed te ondersteunen zodat zij zo lang mogelijk zelfstandig kunnen blijven wonen. Goed vervoer, aangepaste woningen en niet al te hoge kosten zijn daarbij essentieel. Met het extra geld dat er nu is wordt deelname aan de maatschappij weer een stukje gemakkelijker.”

Het Aanvullend Openbaar Vervoer (AOV) is speciaal vervoer voor Amsterdammers van 65 jaar en ouder en voor Amsterdammers met een beperking. Het AOV vervoert mensen naar sociale en recreatieve bestemmingen. Tot nu toe moesten reizigers van het AOV die een reisgenoot mee wilden nemen een jaarlijkse bijdrage betalen van 11, 40 euro. Ruim 14.000 cliënten maken van deze mogelijkheid gebruik. Met ingang van 1 januari 2009 is het meenemen van een reisgenoot gratis en hoeft de reisgenoot, net als de cliënt, alleen het blauwe strippenkaarttarief te betalen per gereisde zone.

Ook de vergoeding bij verhuizing wordt vanaf 1 januari 2009 verhoogd met 500 euro. Zo wordt de maximale financiële vergoeding bij een verhuizing 3.052 euro. Dit betreft jaarlijks ongeveer 1500 voornamelijk oudere Amsterdammers die door hun lichamelijke beperking naar een andere woning moeten verhuizen. Bovendien verhoogt de gemeente de taxikostenvergoeding voor de ongeveer 450 cliënten die door hun beperking niet in het AOV kunnen reizen. Individuele cliënten die kunnen aantonen dat deze vergoeding niet hun vervoersbehoefte dekt kunnen vanaf 2009 kiezen of ze een standaardvergoeding voor een rolstoeltaxi willen, of liever een vergoeding op basis van daadwerkelijk gemaakte kosten.

Naast financiële voordelen voor een aantal Wmo-cliënten, trekt de gemeente in 2009 ook 2 miljoen euro uit voor de ontwikkeling van een aantal proefprojecten. Als blijkt dat deze projecten voldoende resultaat leveren, is er budget gereserveerd om in 2010 deze projecten structureel uit te voeren.

Uit evaluaties is gebleken dat het AOV door de steeds drukkere spits in de stad last heeft van vertragingen. Een van de proeven is bedoeld om te onderzoeken of de vertragingen verminderd kunnen worden door het inzetten van extra capaciteit. Ook komt er een onderzoek of het mogelijk is om een boodschappenservice onder begeleiding op te zetten. Daarnaast wordt getest om de mogelijkheden om het vervoer naar medische instellingen te verbeteren.

De gemeente Amsterdam heeft in 2008 ruim 1000 cliënten in een onderzoek gevraagd of zij tevreden waren over het Aanvullend Openbaar Vervoer. Daarnaast worden ongeveer 200 cliënten wekelijks gebeld om hun mening over het AOV te peilen. De suggesties en wensen van de cliënten hebben geleid tot het pakket van maatregelen en het aantal proefprojecten dat met ingang van 1 januari wordt ingevoerd.

Voor meer informatie: Meriam Juthan, Bestuursvoorlichting, 020 552 2619/06 5375 4331 Linda van de Pol, Dienst Zorg en Samenleven, 020 251 8806

Bron: Pb Gemeente Amsterdam